سس

سس هزار جزیره یک چاشنی و سس محبوب در غذاهای کانادایی و آمریکایی است.

معمولا با سس کچاپ، سس مایونز و فلفل تند درست می شود.

سبزیجات خرد شده مانند پیاز و ترشی نیز اغلب به آن اضافه می شود.

این گونه ای از وینگرت روسی است.

سس هزار جزیره در اواخر قرن نوزدهم در ایالات متحده رایج شد.

نسخه های اولیه با سس مایونز و سس گوجه فرنگی تهیه می شد، اما ماست به تدریج جایگزین سس مایونز در برخی از دستور العمل ها شد.

ترب کوهی نیز اغلب به آن اضافه می شود تا لگد تند به آن بدهد.

سس روسی سس سنتی ساندویچ روبن است – که شامل گوشت گاو ذرت، پنیر سوئیسی و کلم ترش روی نان چاودار نیز می شود – اما گاهی اوقات به جای آن از سس هزار جزیره استفاده می شود.

این سس در دهه 1950 به یک چاشنی محبوب روی همبرگر تبدیل شد.

شاید قابل توجه ترین استفاده از این سس در مک دونالد باشد که از آن در ساندویچ بیگ مک خود استفاده می کند.

سس

به گفته برخی افراد، نسخه ای از دستور پخت رستوران های زنجیره ای که به آن سس مخصوص می گویند، حاوی خردل نیز می باشد.

اگرچه مواد اصلی رایج برای سس هزار جزیره کچاپ، سس مایونز و سس فلفل تند است، دستور العمل ها می توانند بسیار متفاوت باشند.

برخی از فلفل دلمه ای و فلفل دلمه ای ریز خرد شده استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است از خیار شور یا تخم مرغ آب پز استفاده کنند.

برخی از مردم بر این باورند که وجود سبزیجات خرد شده دلیل نامگذاری این سس است، زیرا هزار جزیره به این منطقه اشاره نمی کند بلکه به تکه های کوچکی که در آنجا شناور هستند اشاره دارد.

یک نسخه گیاهی از سس Thousand Island را نیز می توان با سس مایونز وگان درست کرد.

این نوع غذاها حاوی هیچ گونه فرآورده حیوانی مانند تخم مرغ نیستند.

سس مایونز معمولی اساساً تخم مرغ و روغن است.

برای تهیه نسخه بدون تخم مرغ، اغلب به جای آن از شیر سویا استفاده می شود.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *